السيد الخميني
رسالهء نجاة العباد 333
رساله نجاة العباد و حاشيه بر رساله ارث ملا هاشم خراسانى ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 28 )
اقوا و حيوان نر بنابر احتياط واجب حرام مىشود ، و مراد از نسل آن نسلى است كه بعد از اين عمل پيدا شود و شير آن نيز تابع است ، بلكه مو و پشم نيز تابع مىباشد . مسأله 15 - حيوانى كه با او نزديكى شده ، اگر مقصود از آن حيوان ، خوردن آن است به حسب عادت مثل گاو و شتر و گوسفند ، واجب است آن را سر ببرند پس از آن آتش بزنند و بايد نزديكى كننده غرامت آن را به صاحبش بدهد اگر خودش مالك آن نيست . و اگر مقصود از آن سوارى يا باربرى است به حسب عادت مثل اسب و استر و الاغ بايد آن را از محلى كه عمل در آن واقع شده به محل ديگر اخراج كنند و به فروش برسانند و پولش را به شخصى كه با آن نزديكى كرده بدهند و بايد اگر اين شخص مالك نباشد غرامت حيوان را بدهد . مسأله 16 - اگر بره يا بزغاله يا گوساله شير خنزير بخورد تا قوى شود و از آن گوشت برويد و استخوانش محكم شود ، حرام مىشود گوشت آن و گوشت نسل آن و شير آنها نيز . مسأله 17 - اگر حيوان حلال گوشت شراب بخورد تا مست شود و در حال مستى آن را ذبح كنند گوشت آن حلال است ، لكن به احتياط واجب بايد گوشت را شستشو كرد پس از آن خورد ، و اما اعضاى درونى مثل دل و جگر و شكنبه و غير آن را نمىشود خورد اگرچه شسته شود . مسأله 18 - از حيوان حلال گوشت كه ذبح شرعى شده چهارده چيز حرام است : اول : خون . دوم : مدفوع . سوم : سپرز . چهارم : آلت نرى . پنجم : فرج ؛ چه ظاهر آن و چه باطنش . ششم : خايهها . هفتم : مثانه ؛ يعنى محل بول . هشتم : زهره . نهم : نخاع ؛ يعنى مغز حرام . دهم : غدههايى كه در جسد است و گرد است غالباً . يازدهم : دو پى پهن زرد كه از پس گردن تا به دم كشيده شده . دوازدهم : مردمك چشم و آن حبهاى است كه با آن اشياء ديده مىشود . سيزدهم : مهرهاى است كه در مغز سر است و به قدر نخود مىباشد ، چهاردهم : بچهدان است كه به احتياط واجب حرام است ، بلكه به